Lo dissabte d’aquesta dimenjada, l’esperit occitanista a tornat bategar amb fòrça. Per tota Occitània —e endacòm mai—an agut luòc las dictadas occitanas, un eveniment qu’es quicòm mai qu’una simpla espròva d’ortografia, mas una fèsta plena de lenga e de comunautat. Dempuèi 29 ans, la Dictada Occitana es una escasença per nos retrobar, parlar nòstra lenga conscientament e la revendicar viva, rica e essenciala per nòstra identitat collectiva.
Son 38 vilas qu’an organizat a l’encòp —o a de datas pròchas— la Dictada Occitana acompanhada d’obradors, de concèrts, de parladisses, de rescontres de cultura… Dins totas aquelas vilas an partejat una meteissa tòca: far de l’occitan una lenga de relacion, non solament de patrimòni. Aquela insisténcia sus l’accion collectiva es una responsa dirècta al diagnostic que remembràvem divendres: i a de milièrs de lengas menaçadas dins lo Mond entièr e l’occitan n’es pas una excepcion.
Totun, mai enlà de las estatisticas globalas, çò qu’avèm viscut dins las dictadas a una valor simbolica e practica extraordinària. Vòl dire que i a de personas dispausadas a se rescontrar per parlar, escotar e aimar la lenga. Vòl dire que i a una consciéncia que la lenga es pas un objècte de musèu, mas un veïcul de pensada, de cultura, de relacions umanas, de musica e de vida partejadas.
S’aqueste dissabte es estat un ponch d’inflexion, cal qu’aquò siá pas un moment isolat. Prepausam qualques idèas individualas e collectivas per seguir la draia:
A l’escala individuala, podèm parlar occitan amb d’amics, amb de collègas de trabalh o la familha, un pauc cada jorn, per los abituar, coma o fa l’influenciaira Roxitanie sus Instagram amb son amiga Vanessa dins aqueste vidèo.
Podèm tanplan legir e recomandar de lecturas, partejar de musica e de vidèos en occitan suls rets socials e aprofechar totas las escasenças possiblas per practicar la lenga e la far viure.
Del costat collectiu, podèm ajudar a l’organizacion d’eveniments coma la Dictada Occitana, o de clubs de lectura en occitan dins d’escòlas, de bibliotècas o de centres culturals. Podèm tanben participar als rescontres e metre en valor la granda creacion artistica existenta en occitan dins totes los domenis. En mai d’aquò, seriá plan util d’organizar de grops de convèrsa e de collaborar amb Jornalet, de tot segur.
Tot aquò es important. Coma la majoritat dels pòbles minorizats, patissèm una grèva alienacion cultural coma resultat de la Vergonha. Aquel procès de genocidi cultural a daissat de nafras prigondas fins al ponch de far gaireben desaparéisser l’intergeneracionalitat de la lenga. Mas la lenga es quicòm mai qu’un còde de comunicacion, es nòstre biais de sentir e de comprene lo Mond, de pensar nòstre passat e d’imaginar nòstre avenir. Es tanben nòstra contribucion a una diversitat que nos permet d’escambiar e d’èsser umans dins lo sens mai prigond del mot.
Per tant, cada mot, cada convèrsa, cada cançon en occitan que partejarem serà un gèst poderós, una pichona mas poderosa afirmacion de dignitat culturala e de projècte collectiu. Dins un Mond qu’a tendéncia de nos uniformizar de mai en mai, far una escomesa per l’occitan es far una escomesa per la diversitat e per l’umanitat en general.
0 commentaires