DINS LAS PIADAS DE MAX ROQUETA

Lo Mas de l’Estanhòl – La garriga – Sant Guilhem dau desèrt

« Es au pè d’aquel ròc que vegère enfin l’ostau, lo Mas de l’Estanhòl. Èra una batissa antica, pesuga, amb d’ancolas, bassas e arrapadas; una parabanda cubèrta en subre d’un pòrge roman; e dins aquel luòc desèrt, sens ges de camin tan copat dau mond coma s’èra en plen Tibet, aquel curiós ostau virava au solelh una fenèstra amb crotz de pèira de pur estil Renaissença. »

Max Roqueta, Verd Paradís II, Cendre mòrta, A Tots, IEO, 1974

« C’est au pied de ce roc que j’ai enfin vu la maison, le Mas de l’Estanhòl (le petit étang). C’était une lourde batisse antique, avec des contreforts, bas et enracinés, un parapet couvert au dessus d’un porche roman ; et dans ce lieu déssert, sans aucun chemin aussi coupé du monde que s’il était en plein Tibet, cette maisson curieuse offrait au soleil une fenêtre avec une croix de pierre de pur style Renaissance. »

Vos prepausam de nos acompanhar dins las piadas dau doctor Roqueta que venguèron sonar, un còp èra, per un malaut dins un mas perdut.

Serem acompanhat per lo profèta de l’endrech Jo Jaudon, l’òme que fa parlar las pèiras de son país (es estat enfadat fa bèl brieu) e amontdaut las pèiras parlan en lenga nòstra.

Rapalhon de 3/4 d’oras, (sètz prevenguts), descobèrta dau mas e lectio roquetiana, puòi caminada dusca a Sant-Guilhem, mai o mens planièira -dins aquel país penjalut aquò es relatiu- retorn per la bauma de l’olivèr e autras meravilhas. (comptar en tot 3,5 oras de marcha).

Repais tirat de la saqueta.

De preveire de se decatlonizar un pauqueton, solièrs montats, biaça d’esquina, gordeta e gordassa, casqueta macarèl o berreta dau papet e tot çò que cau. Portarem un tira-tap en cas de quicòm.

Rendètz-vos 10 oras sus l’apargament aprèp lo primièr barratge, es 1,5 quilomètres aprèp avedre passat St Guilhem.

Entresenhas au 0665174085

Atanben, me podètz prevenir de vòstra venguda coma aquò vos esperarem

Nos petaçarem puòi per anar quèrre las veituras que l’escorreguda fa pas una bloca.

 « Un bèl camin es pas jamai long »