Darrièrament, vesèm una deriva inquietanta de l’usatge d’un mot que nos deuriá far tremolar: «antisemita». Un tèrme qu’evòca la persecucion sistematica d’un pòble fins al ponch d’arribar a l’indústria de la mòrt nazi contra de milions de josieus. Un mot que deuriam pas brica emplegar a la leugièra, mens encara per descreditar los que son pas d’acòrdi amb de politicas determinadas.
Los mèdias, sustot los franceses, banalizan darrièrament l’acusacion d’antisemitisme per acusar tota votz critica envèrs l’estat d’Israèl o sas politicas. Es pas solament una error semantica mas una manipòla morala. Es una messorga interessada. Perque d’èsser antisionista es pas brica çò de meteis qu’èsser antisemita. De criticar lo projècte politic del sionisme, sas practicas colonialas o sas leis, a pas res a veire amb l’asirança que l’a patida lo pòble josieu coma comunautat nacionala, religiosa o culturala. Invèrsament, es istoricament demostrat que d’antisemitas notoris aparèron lo sionisme per de motivacions racistas, coma mejan de voidar de païses de lors populacions josievas, coma o ramenta un article de 2019 de critica istorica de l’Union Francesa Josieva per la Patz (UFJP).
Diluns passat, 30 de març de 2026, lo parlament israelian aprovèt una lei qu’instaura la pena de mòrt per pendicion pels «terroristas». Una nòrma que, en practica, s’aplicarà solament als palestinians. Aquel text, s’evita la censura de la Cort Suprèma, es pas solament una grèva violacion del drech internacional, mas la continuacion del procès colonial dins lo territòri palestinian amb una impunitat màger. Los que s’i opausan asiran pas los josieus, mas refusan la pena capitala, refusan l’ocupacion, l’apartheid e l’injustícia institucionalizada.
D’acusar d’antisemitisme los que protèstan contra aqueles crimes es una accion de perversion politica. Es voler far calar tota dissidéncia amb l’etiqueta mai pesuga de l’istòria recenta. En mai d’aquò, es ofensant per las vertadièras victimas de l’antisemitisme, es a dire per totes aqueles qu’an patida una persecucion crusèla e criminala pel simple fach d’èsser josieus. De criticar un govèrn qu’agís amb una ferocitat coloniala es pas aquò, e nos inquieta especialament la proposicion de lei Yadan, portada per la drecha macronista amb lo sosten de qualques socialistas, dont François Hollande, que mira de qualificar d’antisemitisme la critica de la politica israeliana.
Per tant, Jornalet defendèm lo drech de criticar lo sionisme sens complèxes, lo drech de denonciar cèrtas politicas colonialas e murtrièras sens paur d’èsser maldiches amb un tèrme sagrat. Cal quitar d’abusar del mot «antisemita» coma arma de propaganda. Sèm umanistas coma tot occitanista, e rebutarem sempre la persecucion de las minoritats, quinas que sián, coma nosautres lucham per nostre drech d’existir dins d’estats que nos oprimisson. «Antisemita» es un mot poderós que nos ajuda a aver sempre sovenença dels crimes òrres de la persecucion contra lo pòble josieu, qu’a drech de viure liure e en patz. Voidem pas aquel mot de son sens. En nom de la Shoah que d’unes instrumentalizan.
0 commentaires