Lo 8 de març: una question essenciala per l’occitanisme
Cada annada, lo 8 de març nos convida a una reflexion sus la plaça de las femnas dins nòstra societat. En çò que tanh al movement occitanista, aquò deu pas èsser un simple ritual simbolic, mas un moment de consciéncia e de responsabilitat.
L’egalitat de genre es pas brica una question segondària: es quicòm d’essencial per bastir un movement occitanista fòrt, plural e coerent amb sas pròprias valors.
Fa un an, sostenguèrem amb conviccion lo manifèst sus la representacion de las femnas dins lo movement occitanista. Aquela crida foguèt una alenada d’aire fresc dins un moment ont los discorses d’exclusion e de regression sociala ja se fasián tornar ausir. I vesiam una remembrança necessària: las valors de paratge, de convivéncia e de larguesa que revendicam per Occitània devon tanben s’aplicar a nòstras pròprias practicas. Uèi, tornam far una crida a sosténer aquel manifèst e a lo far viure dins nòstras actituds quotidianas del temps que saludam la segonda edicion del rescontre consagrat a las femnas e autoras occitanas, après lo succès de la primièra jornada organizada l’an passat a l’Ostal d’Occitània de Tolosa.
En çò que nos tòca dirèctament, acceptam tanplan de nos metre en question. La còla de Jornalet es compausada majoritàriament d’òmes. Tanben dins la tièra dels opinants lo nombre de femnas es fòrça mendre, e dins los comentaris se legís mai la man dels òmes que la de las femnas. Es una realitat que constatam dempuèi d’annadas e un indicador que i a, vertadièrament, quicòm que truca.
Avèm ensajat de reagir. D’un caire, qualques unes de nosautres avèm seguit d’obradors sus las nòvas masculinitats e la desconstruccion del genre per prene consciéncia de certans mecanismes invisibles. D’autre caire, nos pausam ara la question d’organizar un tal obrador dobèrt a tota la còla de collaboradors e legeires.
Sabèm pas exactament se çò que constatam es lo resultat de marridas practicas dins Jornalet que deuriam rectificar, o ben s’es simplament lo rebat d’un patriarcat general que, coma totes, patissèm. En tot cas, volèm avançar. E per aiçò demandam d’ajuda: d’idèas, de proposicions, de criticas constructivas. Perque sens la participacion plena de las femnas, cap de movement pòt èsser vertadièrament emancipator.
Lo 8 de març nos remembra aiçò: la lucha feminista es pas una causa exteriora a l’occitanisme, ne deu èsser una part integranta. Perque un país que vòl viure deu èsser capable de se questionar, d’escotar e d’avançar. E aquò comença, fòrça sovent, amb lo simple gèst, de daissar parlar, d’aprene e de prene consciéncia.
0 commentaires