Novèlas de l’arca de Noè

Recampada al Brasil, la Convencion sus la conservacion de las espècias migratriças a rajustat un quarantenat de bèstias a la tièra dels animals protegits : lo guepard, l’ièna raiada, tota una tièra de petrèls, lo cèrvi de Bactriana, la chòta de las nèus, lo pufin dels pès ròses, l’esperofil d’Iberá, lo charlòt cendrat d’Hudson, lo belaire d’Hudson, lo chivalièr de las patas jaunas, la loira giganta, la làmia-lissa de Patagonia, lo surubi pigalhat, la làmia-mandra pelagica, la làmia-martèl alicòrnea, la granda làmia-martèl, l’emissòla gatuso … 

De segur, manca encara un animal bèl a aquesta tièra: l’occitanus vulgaris, un exemplar femenin o masculin del genre umanoïd que li demòra pel cap (e unes còps pels actes) la volontat de viure dins sa lenga e dins sa cultura. Per l’ora, manca encara d’arguments per defendre aqueste dorsièr…

Lo pofre pianista

D’autres animals se petaçan per faire la Una de l’actualitat. Atal del pofre pianista  .

Un iotubaire suedés a mes en linha los imatges d’un pofre qu’es a jogar sus un pianò. L’òme es un ideaire qu’aviá ja inventat una guitara electrica foncionant sus un motor a gasolina e un pianò que fasiá gisclar de pinturas de color. Atal, s’es interessat al pofre amb neurònes dins cadun de sos braces : « Es coma se i aviá uèit pianistas dins un sol còs! » 

En març de 2025, crompèt lo pofre sus un mercat dels peisses portugués. Nomenèt la bèstia Takoyaki,qu’es lo nom d’una recèpta de… pofre grasilhat ! Botèt una tòca de pianò dins l’aquartium : cada còp que lo pofre la tocava s’ausissiá un son e la bèstia recebiá una recompensa. Mas la bèstia a pas de professor de musica: jòga un pauc coma lo tamborn de l’Armonia muncipala de Santa-Petronilha. Per butar lo pofre a picar sus las tòcas, lo iotubaire inventa un monta-davala per cranc o puslèu un davala-cranc: cada còp que lo pofre pica sus una nòta, lo cranc davala fins a acabar dins lo ventre del pofre! Lo sistèma balha de vam al musicaire… 

L’ideiaire va pas partir en virada amb son pofre que lo temps de vida de la bèstia es plan cort. Es ara a imaginar un tamborn per picverd. Atal, poirà benlèu faire tombar la pluèja que lo provèrbi occitan ditz:Lo pic que canta anoncia la pluèja.

Paures rens!

Coma neva mens e que las pluèjas son mai nombrosas, los rèns an dificultat per manjar las èrbas que trapavan en fonhant dins la nèu. Consequéncia: la mortalitat de l’animal aumenta. Un cercaire norvegian explica : « Lo cambiament climatic fa que plòu plan mai. La pluèja tomba sus la nèu e fòrma una sisa de glaç sus la tondra, çò que fa que las condicions de pasturar pels animals venon de mai en mai marridas ». 

Pauròts, lo jorn vendrà ont l’Òme-Nadal aurà pas mai de bèstias per tirar son carràs! 

Formigalh Roch