Avèm pas los mejans per raportar coma cal las protèstas dels liceans que se tenon per tot l’estat francés aquestes jorns. Es daumatge, pr’amor que cada jorn nos arriban a la redaccion de Jornalet de fòtos de Tolosa, de rapòrts de Menton e de testimoniatges de tota Occitània... Totes dison la meteissa causa: del temps los estudiants manifèstan per l’educacion, las fòrças de l’òrdre lor respondon amb de gas, de còps e de maltractaments. Dimècres passat, lo ministre de l’Interior, Laurent Nuñez, anoncièt suspendre l’usatge de las granadas eissordosas après qu’un manifestant de 15 ans aguèt una man arrancada. Caliá esperar qu’un menor de 15 ans perdèsse la man per enebir aquela orror? Los liceans protèstan e l’administracion los escota pas. Los mutila.
Aquela deriva parafaissista de las fòrças de l’òrdre se faguèt ja remarcar amb las protèstas dels Gilets Jaunes. Ja alara los manifestants èran pas escotats: èran reprimits e tanben mutilats. Perdèron d’uèlhs. D’uèlhs! Dins una democracia europèa del sègle XXI, se preferís de crebar un uèlh en plaça d’escotar un dissident.
Dins l’estat francés, e pertot en Euròpa, la drecha mai dura pren, pauc a cha pauc, lo contraròtle dels mèdias, mai que mai de las televisions e de qualques malhums socials. Es aital que lo faissisme creis.
Perqué? Pr’amor que la joventut a, de mai en mai, lo sens de la justícia. E pr’amor que los qu’an governat fins ara en nom de la democracia o an fach e o fan mal e, subretot, fòrça injustament. Fruch d’aquel capitalisme descabestrat, los joves se tròban ara dins un Mond que lors escòlas e lor educacion son en de condicions deplorablas, que l’environament es destruch, que lo clima es insuportable, que lor es de tot en tot impossible de crompar un lotjament… E se dreiçan. E an rason. Se baton per de causas justas e umanas. Meritan d’èsser escotats, non pas tustats.
Delà los liceans franceses, dins l’estat espanhòl las protèstas pel drech al lotjament s’espandisson. Pertot en Euròpa los joves se bolegan. Los occitans sèm pas en rèsta: los jovents occitanistas se mobilizan per la lenga e per l’identitat occitanas, per la cultura populara... aquò es lo movement Carrièras Occitanas e ne sèm fièrs, fòrça fièrs.
Dins la dimenjada venenta, Carrièras Occitanas fa sa segonda edicion a Montsegur. Accions, fèsta, reflexion, rambalh. Montsegur. Lo luòc ont, en 1244, un poder brutal cremèt los que pensavan autrament. Lo luòc ont la memòria occitana a pas jamai quitat de resistir. Los poders passan. Lo jovent demòra. Los 17 e lo 18 d’octòbre, cal èsser a Montsegur.
