Formigueta 2026 (2)

Avèm daissada nòstra formigueta-eroïna a cima d’Alaric davant lo cabanòt de la Maire dels Vents e la tornam trapar al pè de la paret d’una fortalesa reiala del país catar: Queribús (benlèu que i anèt en autobús) o Pèirapertusa… Aquò ten cap d’importància per l’avançada de sas aventuras.

• Episòdi 5: La paret

La formigueta, trigoçant sa cambeta-lanceta, se trapèt al pè de la paret e li diguèt : « Ò! paret, que siás fòrta d’arrestar lo vent! » Mas la paret li respondèt d’una votz empeirada: « Mas non, t’enganas, pichona formigueta que mai fòrta que ieu, a mon pè, viu la mirgueta que me trauca per passar d’un costat l’autre!»

• Episòdi 6: La mirgueta

La formigueta anèt trapar la mirgueta qu’èra a l’òbra per traucar la muralha: dins una version fa amb sas ratonetas (valent a dire: sas dents), dins una autra version se parla d’un pic o d’un martèl-picaire e una tresena avança l’ipotèsi de bastons de dinamita. Lo tot es que la formigueta apostrofèt la mirgueta e li diguèt: «Mirgueta, que siás fòrta de traucar muralha, muralha.. ; vent……… nivol……… solelh……… e glaç… ». Mas la mirgueta li respondèt: «Soi pas Mickey Mouse nimai Supermirga, per çò que lo Gat que cèrca de m’agantar es plan mai fòrt que ieu…»

• Episòdi 7: Lo gat

La formigueta dintrèt dins un ostal e trapèt un gat, agoludit sus un coissin e que monava. Li tirèt sus una mostacha e, tanlèu que lo felin dobriguèt l’uèlh, li estipulèt: « Gat, que siás fòrt d’agantar mirga!» Lo gat faguèt sulpic mina de fugir e diguèt: « Mas non, soi pas lo mai fòrt…» E contèt sos malastres. La mèstra èra tornada del maselièr: aviá crompat de carn capolada. Dintrèt, lo telefonilhèt truquèt. Alara, pausèt lo paquet sus la taula e respondèt a sa correspondenta: « Adieu, Augustina… De qué me dises: la sesilha de pilata es anullada… Pas possible e perqué?… » E d’una causa l’autra, la convèrsa prenguèt d’ample… Lo gat n’aviá profitat per sautar sus la taula e començar a s’agoludar de carn capolada. Quand la mèstra se’n avisèt, agantèt lo margue de l’engranièra (èra un brave bròc de fusta e non pas un daquòs metallic e de plastica) e t’aviá fotut una repassada de primièra al Raminagrobís. E lo gat, pietadós, apondèt: « Veses, formigueta, soi pas lo mai fòrt: lo bròc que me tusta e me tarabusta es plan mai fòrt que ieu ».

• Episòdi 7: Lo bròc

La formigueta anèt trapar lo bròc e li diguèt: « Ò bròc! Que siás fòrt du tustar gat; gat d’agantar mirga; mirga de traucar muralha; muralha… » Lo bròc se clinèt cap a la formigueta e li diguèt: « Bravoneta formigueta, soi pas lo mai fòrt; mai fòrt que ieu, me mesfisi del fuòc que me pòt cremar! »

• Episòdi 8 : Lo fuòc

La formigueta s’acerquèt del fuòc e per aquò esperèt pas la sant-Joan, nimai lo soc de Nadal. Esclairada per las belugas, l’insècte de la cambeta lanceta copada li lancèt: «Ò fuoc que siás fòrt de cremar bròc e bròc de tustar gat e gat… ». Lo fuòc diguèt: «E òc, pichona formigueta, pòdi faire bólher la sopa, cuèire la carn al barbacoa, faire cremar lo bonòme Carnaval, m’espandir per brugas e garrigas, mas los òmes an inventat quicòm de tarrible contra ieu: l’aiga escampada a bodre per las lanças dels pompièrs e aquela aiga m’atuda, m’arrèsta e provòca ma fin. Veses, pichòta formigueta que trigòças ta cambeta lanceta, l’aiga es plan mai fòrta que ieu! »

(Lo còp que ven, nos escamparem doncas a l’aiga coma aqueles falords que se’n van nadar per cap d’an!…)

(de seguir)