CURIOSÈR

Una cronica de l’Eric Asti�

Per parlar un pauc de tot e de tot un pauc

D’escotar tanben sus Ràdio Lengadòc !

BESSON NASCUT SOL

Adissiatz mond de Ràdio Lenga d’Òc e adishatz plan.  

Aquò i es, lo nenon ven de passar de son niu mairal a la vida vidanta. D’un cocon liquid, suaud, caud e securizant nais a un univèrs aerian, bruzent, fred e inquietant.

            Ten en el lo sovenir d’un bessonitge avortat. Aquò’s inconscient solide, mas aiçò lo va marcar tota la siá vida al fèrre rosent e lo menar a viure d’un cèrt biais fins a çò que ne prenga consciéncia.

            « De qué adven de qualqu’un qu’a perdut son besson abans la naissença ? »

• Es fascinat per la simetria, li cal crompar en doble e possedís sovent dos exemplaris d’un meteis objècte,
• Se pausa una question màger : ont es ma plaça, en societat, dins un grop ? Pena a se situar. A una sensacion de manca inexplicada, de voide interior, se sentís incomplèt.
• A l’impression de non meritar pas çò li arriba : recompensas, reconoissenças, onors. Se ditz : non, aquò’s pas per ieu, soi pas a la nautor de tot aquò. E la culpabilitat es omnipresenta : pensa totjorn qu’a mal fait quicòm,
• Una malenconiá pregonda, un sentiment de nostalgia, de malèsser l’acompanhan,
• Sentís de paurs : per exemple, la solesa, l’abandon, lo treble (maganha) de la separacion, la manca.
• Non supòrta pas la competicion, lo duèl, es a dire la mesa a mòrt simbolica d’un rival e causís de s’escafar, de daissar la plaça sistematicament.
• A una ipersensibilitat psicologica (e dels senses tanben coma l’ausida e l’odorat)
• Aicesta ipersensibilitat fa que tota ruptura amorosa, tota separacion amistosa es viscuda coma una tragedia, mai dolorosament que per tota autra persona e que los degalhs son mai prigonds e duradisses,
• Es banhat de la nostalgia de la mòrt, ambe de presas de risc o d’accidents regulars,
• Ressentís diferents besonhs : lo de far plaser, d’atirar l’atencion, d’èsser desirat de longa, de zo justificar tot, e de recercar la vertat a tot pèrdre,
• Es tactile, recèrca lo contacte fisic o al revèrs a paur d’èsser tocat,
• A tendéncia a s’aganir, entre iper-performàncias e sabotatges per meritar d’èsser aquel que demòra, se met dins la pèl d’un subrevivent, coma se deguèsse legitimar son existéncia als uèlhs del mond,
• E costat vida amorosa es la catastrofassa, i capita pas => enrèga las relacions que fan fogassa al cap de qualques mesadas (9?) la siá quèsta de fusion ambe l’autre, lo besonh de simbiòsi fan mèuca, los partenaris encontrats lo plantan o es el que s’arroïna, se sabòrda…

Alavetz, se vos reconeissètz en aquesta lista un pauc o fòrça, es probable que siatz un besson nascut sol.

                        La presa de consciéncia qu’òm es una persona diferenta sus aqueste terren imprevist del bessonitge perdut pòt durassejar.

                        Benlèu ne caldrà de dobtes e de crisis per arribar a la conclusion :

per tant que m’aplique, capiti pas d’èsser urós en coble : sofrologia, psicotarapias, coaching, sites d’encontres, sortidas, activitats esportivas, tango, salsa, balèti… tot  se desana !

                        En fait cercavi d’arrèu ma sòrre o mon fraire dins tot çò que fasiái e viviái e tot morissiá coma se moriguèt ela o el…                                                                                                                                                     

                        Zo compréner, zo esclaira tot e permet de caplevar enfin de la subrevida a la vida e de s’autorizar a l’encarnar urós.

                        La memòria cellulària, la kinesiologia, lo chamanisme ajudan grandament a se sonhar e a garir.

                        Aquelas terapias permeton d’exprimir sas emocions, de trobar un sens a l’experiéncia, de se desliurar de la paur de l’abandon, del regèt, de la separacion.

                        Compréner, acceptar, botar de paraulas sus sos mals, far son dòl e se desliurar de las emprentas prenatalas e de las memòrias intraüterinas. Vaquí la clau.

                        Daissar partir sa bessona, son besson cap a la lutz, simbolicament, afin que cadun pòsca tornar trobar sa plaça justa. Se tracta pas mai de subreviure a un besson perdut mas de s’espelir enfin dins son existéncia pròpia.

                        Un còp que prenon consciéncia d’aquela pèrda aboriva, los bessons nascuts sols van plan melhor. Se sentisson desliurats e son prèsts a encarnar lor vida a de bon.

                        Dins Erau existís un institut que permet aquel « miracle », sufís de picar institutarcenciel.com, d’anar veire dins l’onglet stages ponctuels e de far sa causida.

Adissiatz mond de Ràdio Lenga d’Òc, adishatz plan e prenètz suènh de vosautres.