14 ans de Jornalet
Lo 31 de març de 2012, Jornalet foguèt lançat amb una conviccion: l’occitan aviá besonh d’un mèdia viu, liure e ancorat dins son temps. 14 ans après, sèm encara aquí.
Pendent 14 ans avèm publicat cada jorn en occitan, çò qu’es vertadièrament una victòria dins un país ont los mèdias en occitan son escasses e tot çò que lor arriba de l’estat es d’ignorància e de mesprètz.
Se sèm arribats als 14 ans, s’es demostrat que Jornalet es util. Avèm parlat de politica, de lenga, de cultura, de musica, de literatura, de la vida vidanta. Avèm dobèrt nòstras colomnas a de collectius, a de voses, a de luchas. Avèm mostrat que nòstra vielha lenga se vòl pas calar, qu’es totjorn aquí, activa e combatenta.
E çò de mai estrambordant es qu’avèm vist espelir una novèla generacion. De joves que vòlon viure al país en occitan. Que vòlon crear, s’exprimir, luchar. Mas que tròban tròp pauc d’espacis per o far. E aquò es una responsabilitat collectiva. Per aquela rason, cresèm que Jornalet deu anar mai enlà. Dins aquel sens avèm decidit de far una virada devèrs un Jornalet mai pròche dels usatges d’uèi, ont los joves ajan vertadièrament la paraula, amb mai de formats corts, visuals e partejables; un Jornalet que siá present suls rets socials, suls telefonets, dins los fluxes quotidians. Aquò es pas una operacion cosmetica. Es una estrategia de subrevivéncia. Perque se volèm que l’occitan visca, deu existir dins los espacis ont la societat se bastís uèi. E aquò passa pel numeric e per la capacitat de tocar, d’interessar, de mobilizar.
Darrièr las informacions que legissètz cada jorn sus aqueste sit, i a una còla que nos batèm per far viure aqueste mèdia, se cal, en tot panar d’oras al lièch, als amics e a la familha. Nos presentam:
- Redaccion: Ferriòl Macip, Jòrdi Ràfols
- Coredactor-revisor lingüistic: Gerard Joan Barceló
- Estrategia: Marc Rossèl
- Locucion: Tomàs Hirondelle
- Tecnician informatician e comptable: David Valls
- Comunicacion, dreches e imatge: Zep Armentano
- Redaccion rugbi de XIII: Alan Roch
- Enigmòc: Xavi Gutiérrez
En mai d’aquela còla, cal mandar un enòrme grandmercé als contributors que mandan regularament lors articles per las divèrsas tribunas d’opinion, dont Alan Roch, André Clement, Andriu de Gavaudan, Dolors Català Guitart., Domenge Caucat, Domenico Iacovo, Eric Astié, Eric Roulet, Jean-Charles Valadier, Joan-Marc Leclercq, Jusèp Loís Sans Socasau, Laurenç Revèst, Lo Quentin, Ramon Ginolhac.
De soslinhar lo trabalh grandàs que lo faguèron Gerard Funés e Rafèu Sichel-Bazin amb lo recobrament dels païses, de las regions e de las encontradas d’Occitània, e al brave trabalh de traduccion de Manèl Zabala quand nos calguèt occitanizar de tèxtes longs.
E sustot un brave mercé tanben a la còla del Conselh Consultatiu que nos an ajudat a pensar a la nova virada de Jornalet: Anaël Garcia-Drieu, Colin Rouve, Domenico Iacovo, Rodin Kaufmann, Roxane Sourbier e Tamara Bayonne.
Dempuèi 14 ans, Jornalet es viu gràcias a la fòrça de la volontat. Mas aquò basta pas. Se volèm passar un cap, se volèm far çò que disèm aquí, nos cal un sosten real.
Alavetz, demandam d’ajuda. Nos cal de dons, de segur. Mas tanben d’idèas, de competéncias, de braces, de temps[1]. Perque aquò es pas lo projècte d’una pichona còla. Es lo projècte d’una comunautat. Sabèm pas quora se realizarà concretament lo nòu Jornalet que sèm a bastir sus la basa de las idèas prepausadas pels joves, mas nos sèm ja meses al trabalh e i arribarem tard o d’ora.
Sèm contents d’èsser totjorn aicí après 14 ans, mas çò que compta es çò que farem dins los 14 ans que venon.
0 commentaires