Carcassona, ma paura vila…

Aqueste còp, vos farai pas una cronica risolièra; aqueste còp serà pas la cronica de jòia que seriá estada se la lista Carcassona Unida  que recampava l’esquèrra locala (socialistas, comunistas, ecologistas, radicals,ciutadans,…) e ont representavi lo Partit Occitan aviá ganhadas las municipalas. 

Mas non, Carcassona de Trencavèl que resistèt als Crosats, d’Armand Barbès que refusèt lo còp d’Estat de Loís-Napoleon Bonaparta, de la manifestacion bèla de 1907, del deputat Enric Got que votèt pas los plens poders a Petain en 1940, de la Resisténcia, de l’espelida de la nòva cançon occitana, de l’unitatvinhairons-populacion en Lengadòc de las annadas 1970, d’Anem òc per l’occitan, Carcassona ven de tombar dins l’escarcèla del Recampament nacional!

Pensatz que los novèls elegits se poiràn apiejar sus la legenda de Ciutat amb sa Dòna Carcàs qu’èra sarrasina…???

Avèm fait la campanha classica mas bèla e engatjada de rescontres ciblats per establir lo programa, de profession de fe e de projèctes perpensats, de pòrtas a pòrtas, de rescontres ciutadans, de meeting, unapreséncia explicativa suls rasals socials,… Òm se trapa fàcia a un grand trabalh d’instruccion civica de faire: explicar lo ròtle e las competéncias d’una comuna, una aglomeracion, un depatament, una region, l’Estat, Euròpa… Se nòta una deconexion de la vida locala : las fèstas de quartièr an desaparegut ; dins unes barris o escarts, as l’impression fòrta que cadun se replega dins son ostal e que lo viure ensemble es pas una preocupacion…

Se nòta tanben una meconeissença bèla de la vida locala : de mens en mens de gens legisson la premsa del canton e se noirisson de las novèlas e de las messorgas dels rasals a-socials o de las televisions bollorizadas. T’arriba d’aver l’impression d’èsser un retrograde (se te veson pas coma un profitaire en devenir o « de tot biais, totes los meteisses»…) de te voler ocupar del ben public…

De qué vos dire de la formula : « Òm los a pas ensajats » : lo monde veson pas çò que se passa dins las comunas ja governadas per aquel partit o dins los païses ara a las mans de formacions d’extrèma-dreita sus la recuolada bèla de las libertats, sus las politicas d’exclusion, sus las repressions e lo refús de las diferéncias, sus las censuras, … Veson pas o vòlon pas veire e saupre ?

Mas, fin finala, tot aquel monde (enfins, amb un taus bèl d’abstencion) va votar e fa sa causida liurament. E amb aquela causida, nos trapam amb elegit en carga del devenir de Carcassona lo deputat, desbarcat de la comuna vesina ont per dos còps èra estat plan luènh de remportar las municipalas, quepromet coma primièra. mesura de netejar los davants de pòrta (dins totes los sens del tèrme) de la vila Un perfil de primièra per representar son partit: masculinista (fotografia davant la plancarda Va faire la soupe, salope !)  ; climato-sceptic (lo rescalafament seriá qu’una passada meteorologica) ; refús dels debactes; lengatge florit ; esquina virada a la premsa locala; per l’organizacion de pasas-carrièras religioses (l’afar d’una grèpia de Nadal nos penja al nas) ; assisténcia a la messa en memòria del rei Loís XVI, assassinat, segon el, pels aujòls de l’extrèma-esquèrra contemporanèa ;  per una fèsta del pòrc (non pas per ravivar lo bèl temps i a mas per quichar sus l’exclusion d’una part de la populacion) ; per l’unifòrme pels escolans ; indiferent a unes prepaus racistas de sos colistièrs ; sosten de la Coordinacion rurala e de la lei Duplomb; logic : a votat a París contra mesuras que prepausa per Carcassona! ; la repression e la multiplicacion dels policièrs coma sol sistèma per la securitat, question subre-abordada (coneis pas lo mot : prevencion) ;; …

Aquò promet. Per ajustar al panoramà, avèm dins Aude un grop d’ultra-dreita al nom  de la formacion e de lor revista en occitan Novelum e Lo camin ; pegan afichas amb l’eslogan Volèm Viure Al País (amb un anhèl pascal, portaire d’una berreta) e qu’a per objectiu de « continuer à faire vivre la culture occitane en terre carcassonnaise.» (!!!???) Mas segur que sabon res de la nocion de Paratge!

Dins lo vent grand de l’istòria, que direm los occitans ? La question se pausa de mai en mai aguda de faire passar nòstre desir de bastir una societat plurala e dobèrta, umana e frairala, ecologica e gaujosa… Òc, cossí?

Lo-combat-contunha Roch