Un cafè Òc excepcional, lo 7 de febrièr a Ginhac.
Lo Pichon Thalamus presentat dins sa lenga per Felip Martel, istorian e Arvèi Lieutard Lingüista que fan partida de la còla de cercaires que còsta Gilda Caïti-Russo e Danièl Le Blevec participèron a la parucion de las Annalas consularas dau Petit Thalamus a las PULM.
Balèti amb lo parelh Biscam pas, Maria e Felip Carcassés (accordeon / instruments de vent tradicionaus occitans). Balèti « Québ’oc »: danças occitanas e contredanças quebequesas, particularament conviventas.
A la genèsi d’una òbra…
De femnas, d’òmes per escotar lo Joan Loís Segondy dire e contar sos aucèls.
Aquí son introduccion tras que chucosa.
Au menut dau cafè descabestrat de la Roquetia, aqueste dimècres 15 de novembre pols, pavons, piòtas, perdigals, chichorlets…
Enfin, escotarem puslèu cantar-contar lo Joan Loís Segondy e los Tega-Los…
E i aurà benlèu un parelh de cocuts, plan vius…
A Puòg Abon lo dimenge 15 d’octòbre, fèsta de las castanhas e dau vin novèl, a partir de 10 oras.
Amb la participacion de la corala de Sant Guilhem (11oras e mièja e a doas oras) e un balèti amb Biscam pas dins la vesprada.
Adieussiatz,
lo Daniel es partit tan viste que sèm mantun d’aver mancar l’Adieu.
Prepausam a totes los qu’o desiran de nos acampar per un cafè occitan per partejar imatges, tèxtes, sovenirs de cap a l’òme qu’èra.
Cadun tranquilament podrà prene la paraula long d’un cafè òc a la Calandreta la Garriga de Ginhac.
començarem a 19h, lo dimècres 4 d’octòbre.
Los qu’o desiran poiràn venir un pauc abans cap a 17h30 al cementèri de Canet per li cantar qualquas cançons.
de còr e d’òc,
Felip Joulie, Patrici Baccou
Dimenge 17 de setembre a partir de 10 oras e mièja e tot lo tantòst.
Balèti et atelier de danse Puéchabon 17 septembre à partir de 10h30.
Retraches, rebat de prima…
Fòtos dau Joan Pèire Rouveyrolly
A partir de 1968, l’occitanisme pren un vam novèu, portat per una tropelada de creators que cadun portèt una pèira de las bèlas a son espandiment.
Dins los domenis de la cançon, dau teatre, de l’ensenhament, de la viticultura… d’òmes e de femnas se lancèron dins un activisme que metèt la lenga e la cultura d’òc dins l’espaci public.
Joan Larzac siaguèt d’aquestes, e pas lo mendre !
« Gardarem lo Larzac »
Un actor de l’occitanisme a l’onor per una prima dos còps roquetiana aqueste an.
A partir de 1968, l’occitanisme pren un vam novèu, portat per una tropelada de creators que cadun portèt una pèira de las bèlas a son espandiment.
Dins los domenis de la cançon, dau teatre, de l’ensenhament, de la viticultura…, d’òmes e de femnas se lancèron dins un activisme que metèt la lenga e la cultura d’òc dins l’espaci public.
Joan Larzac siaguèt d’aquestes.
Amb de talhièrs lo matin: banh de lenga, sortida botanica, descobèrta de l’aucelilha, vendas de libres …
Taula redonda a l’entorn de Joan e un fum d’actors de la temporada evocada.
Concèrt de Mans de Breish.
Balèti amb Biscam pas.
Aperòcs cantats amb la corala de Sant Guilhem e d’autres… Pichòta restauracion per l’ostau Marragou.
(crèdit fòto Georges Souche)