Sèm al circ Napoleon de París lo 12 de novembre de 1859. Lo jove acrobata Joan Maria Juli Leotard se prepara a efectuar lo primièr saut perilhós aerian, entre dos trapèzis, sense fialat ni SAMU, lo primièr de l’istòria…
Dempuèi tres mesadas que fau lo cronicaire occitanoparlant, veni de me mainar d’un dobte, inatendut : fau partida de RLÒ, aquò òc, e saludi amb estrambòrd mas prononcii corrèctament o pas lo nom de la ràdio ?
Aquò i es, lo nenon ven de passar de son niu mairal a la vida vidanta. D’un cocon liquid, suaud, caud e securizant nais a un univèrs aerian, bruzent, fred e inquietant.
La question precedenta èra : « de qué adven d’una persona qui a perdut son besson abans la naissença ? » abans d’i respondre, conven de parlar del bessonitge.
Alavetz, cossí vos sentissètz uèi ? De veta ? Flame ? Avètz vòga o pas ? Aital aital ? Tristonets ? Deprimits ? Depressius ?
Imaginatz lo maridatge de Japon e de Brasil. Un maridatge cultural dont la fruta es un art marcial original dit lo jiu-jitsu brasilièr !
Lo blau es una color rarament associada a Gasconha. Aquò’s puslèu lo roge de la Vasconia Antica qu’es la color principala de la majoritat dels emblèmas gascons e bascos.
Amor es una de las paraulas que tòrna lo mai sovent sus las pòtas francoparlantas.
Nadar jos l’aiga e respirar al mitan del peissum, vaquí l’objectiu ultime al qual començan de trabalhar ingeniaires e tecnicians de la debuta del sègle XIXen.
« Si le bon Dieu avait voulu qu’on respire sous l’eau, il nous aurait doté de branchies, comme pour les poissons ! »
Vaquí una afirmacion tirada d’un filme de Marcèl Panhòl