DEVER SUSVELHAT

Diga ! O avètz fach ? Lo dever conjugal ? E ben, vos caliá pas escagassar qu’es pas pus la pena… En fach Euròpa se convida dins vòtre lièch, un pauc coma l’espasa dau chivalièr Tristan[1] d’un còp èra entre los dos calinhaires per metre un pauc a carrau la pista de las estèlas, vos evitar de faire a pipa-redòla e de jogar als quatre cambajons quand l’autre(a) a quicòm mai dins lo cigarron.

E Euròpa forcèt los deputats franceses a metre son nas -coma los de Pesenàs[2]– dins vòstra intimitat.

D’ara endavant, lo dever conjugal es pas pus obligatòri en França, tant per los mai aplicats coma per los ases bastats. Es una mesura que pertòca tanben, plan solide, tot çò qu’es dever de vacanças qu’es enebit ara de plantar lo paissèl jos lo tibanèl. Ja que las gents se maridavan pas pus, aquò va pas adobar la natalitat. Aürosament, per çò dels emperaus que podètz faire de 5 a 7, per lo moment degun a pas mes sa pelha a la bugada e la lei ditz pas res. Contunhatz donc que cau pas agravar mai qu’aquò las causas qu’aurai besonh de monde per me pagar la pension magrostina dins quauques annadas…

Vòls que te diga ? Femnòta polideta malmaridada a ta marrida bèstia de sauta-barralha que s’adona a las amors pas finas de proximitat puslèu qu’a l’Amor de luònh, pauròta femnòta cantes pas victòria tròp lèu : la lei deu encara ara aver l’assentiment dels senators per èsser adoptada. As pas finit de conjugar lo dever que, m’estonariá pas que dins tot aquel papetum de la cambra nauta i agèsse pas quauques nostalgics dau drech de cuòissa a quals fa mestièr d’emplegar la menaça per anar au contentièr e que votèsson contra.

Enfin, es çò que ne dise ieu…

La guinhada de l’IEO34. E, rau !  

[1] Una guinhada dins la guinhada

[2] Sonque per aqueles qu’an la clau

Vos agradèt aquela bilheta?

N’auretz aquí un pauc mai amb La Gèsta dau Montamametas. En venda dins totas las bonas librariás.