Pegomàs

Diga ! « De cercaires que cèrcan se’n tròba mas de cercaires que tròban se’n cèrca ! » Paciéncia ! Saique se ne trobarà un dins pas gaire…

Çò que me tirèt l’uòlh, aquesta setmana, es l’experiéncia famosa dicha « del degot de pega », una experiéncia scientifica començada en 1927 e totjorn en cors. Figuratz-vos que farà lèu cent ans, un sabentàs nommat Tomàs Parnell de l’Universitat de Queensland en Austràlia aguèt l’idèia de faire caufar de pega, de la vojar dins una mena d’enfonilh tapat, de la daissar se refrescar tranquillon, tranquilleta, tres annadas a de reng, abans que de destapar l’embut.

E aquí de dire solemne a las estudiantas e als estudiants que lo badavan : « Esperem, aquò va degotar ! » E, espèra qu’esperaràs tot aquel mond esperèron.

E, au cap d’un momentàs, veja-te aquí que la pega solida formèt un degot negràs au cap de l’embut. E aquí d’esperar. E los autres esperavan. Esperèron uòch ans abans que tombèsse la primièira gota. Mas lo tipe èra un emmascat de la còsta plena o puslèu un empedegat de la plena pèl. Mala sòrt ! Quand lo primièr degot tombèt èra sortit per benlèu escampar d’aiga o se beure lo cafeton a la maquina dins lo corredor, o sabèm pas exactament. E a son retorn te vegèt pas qu’un pegomàs visquós dins lo plat en dejós e li calguèt tornar esperar autres dètz ans, pas qu’aquò, qu’a la gròssa i a un degot que tomba cada decenni. Lo manquèt un còp de mai. Son successor aguèt pas mai d’astre qu’el, plan lo contrari, que cotizèt las quaranta doas annadas de sa carrièira professionala per observar quatre degots de pega se formar e escaire dins l’escudèla, mas cada còp en son abséncia…

A l’ora d’ara, vos vòle rassegurar, los sabentasses metèron la video-susvelhança e capitèron de filmar lo darrièr glop que tombèt farà lèu dètz ans que, tornar mai lo tipe qu’èra pagat per espepissar son esclafament èra pas aquí qu’èra a far las ribas a la secretària polideta noveleta dau burèu d’a costat.

A l’ora qu’escrive esperam d’un mes a l’autre lo glopet novèl que cambiarà l’anar dau mond e de l’umanitat…

Vòls que te diga ? Çò espantant dins aquesta experiéncia es que i ajan de monde de pagats per aquò far e, mai fòrt que lo rafatum de rocafòrt qu’as desoblidat au fons de ton frigo, d’autres per los pagar ! Cau creire que las universitats d’Austràlia an pas los meteisses mejans que lo departament d’occitan de Pau Va. Aquela empega !

Enfin, es çò que ne dise ieu…

La guinhada de l’IEO34. E, rau !  

Vos agradèt aquela bilheta?

N’auretz aquí un pauc mai amb La Gèsta dau Montamametas. En venda dins totas las bonas librariás.