

LO LOP E L'ANHÈL
LO LOP E L’ANHÈL
Una adaptacion de la faula de Joan de la Font per Lucian Vaquier trapada dins un libronèl del « Clu occitan del pais Viganès » de 1985 ! Amb fòrça escrivans : Joan Guers, Daviet Wheeler, Pau Loïs Janin, Raol Fabre, Loïs Teulon, Arnèste Rossel, Pèire Rebolet, Andrieu Gervais, Alban Perbosc.
N.B. : Avèm gardat lo biais d’escriure de l’autor dins la lenga del pais viganés.
Un paure anhèl nascut amont dins la montanha
Un vèspre, tranquillet abans dintrar al jaç, ont
Beviá’n còp d’aiga fresca dins lo valat d’Aulàs.
Un lop m’ai qu’afamat, lo ventre coma un fiu
Qu’aviá pas per dinnar, manjat un prega-dieu,
Devista nòstr’anhèl, sos uèlhs podián pas creire :
Ben espatlut davant, cambajonat per fièra
Mas coma a pas res fach, cal trobar la rason
De los entemenar aqueles cambajons.
« Manca pas pus qu’aquò i diguèt, o cal veire,
Trepejas lo valat e ieu, ont vau beure ?
- Trepejas lo valat ? Anem monsur lo lop
Ieu beve al gorg de l’Euze, tu siás a Bolidor
Se l’aiga escalava comprendriái ta colèra
Mas raja d’aut en bas totjorn nòstra ribièra !
- A ça ! O fas exprès dis lo lop en renant,
E de còps que i anava en escalant ?
Per te laissar trepar beuriái l’aiga trebola ?
Creses ben qu’a finit la frigola ! »
E sens forqueta e sens cotèl, vos en faguèt quatre morcèls
Endavalèt amai la pèl.
Joan de La Font, lo que contèt aquela istòria, diguèt per explicar « la rauzon dau pus fòrt ». Ieu dise que se l’anhèl aviá remplit son veire amb un flascon de vin e ben seriá pas mòrt. Cadun a son idèia e la mieuna es aquí e se vos venir vièlh, escota me manit, se vòls polit anhèl veire possar tas banas, se vòls pas que lo lop te cèrque una chicana, lo vèspre a la secada quand la set te gandís, laissa un pauc rajar l’aiga, vèni tastar mon vin. (Lucian Vacquier).
A lèu, brave monde e tenètz vos fièrs !
LE LOUP ET L’AGNEAU
Une adaptation de la fable de Jean de La Fontaine par Lucian Vaquier dans un libronèl du « Clu occitan du païs Viganès » de 1985 ! Avec beaucoup d'écrivains : Joan Guers, Daviet Wheeler, Pau Loïs Janin, Raol Fabre, Loïs Tuileau, Arnèste Rossel, Pèire Rebolet, Andrieu Gervais, Alban Perbosc.
Un pauvre agneau né là-haut dans la montagne
Un après-midi, tranquillement avant de rentrer à la bergerie,
Buvait un peu d'eau fraîche dans le « fossé » d'Aulàs.
Un loup très affamé, le ventre quasi vide
Car il n'avait mangé qu’une mante-religieuse,
Voit notre agneau, il n’en crut pas ses yeux :
Bien portant devant, de gros « jambons » derrière
Mais comme il n'a rien fait de mal, il faut trouver une raison
Pour « entamer » ces jambons.
« Il ne manque plus que cela, as-tu vu,
Tu piétines le fossé et moi, où vais-je boire ?
– Je piétine le fossé ? Allons monsieur le loup
Je bois au gouffre de l'Euze, tu es à Bolidor
Si l'eau montait je comprendrais ta colère
Mas l’eau coule de haut en bas toujours dans notre rivière !
– Mais ça ! Tu le fais exprès, dit le loup en grognant,
Et si parfois elle escaladait ?
En te laissant trépigner je boirais de l'eau trouble ?
Je crois bien que tu as fini de manger du thym ! »
Et sans fourchette et sans coteau, il vous en fit quatre morceaux
Avalanten plus la peau.
Jean de La Fontaine, qui raconta cette histoire, donne comme morale « la raison du plus fort ». Je dis que si l’agneau avait rempli son verre avec un flacon de vin et bien il ne serait pas mort. Chacun à son idée et la mienne c’est cela, et si tu veux bien vieillir, gamin, si tu veux mon bel agneau voir pousser tes cornes, si tu ne veux pas que le loup te cherche une chicane, l'après-midi, quand tu as soif, laisse un peu couler l'eau, viens goûter mon vin. (Lucian Vacquier).
N.B. : Nous avons gardé l’écriture de l'auteur dans la langue du pays viganais.
A bientôt, braves gens et portez-vous bien !

LO DARRIÈR BÒBI, Fonce maestro !


Lo Mescladís e Zibola, lo libre dau Bòbi en venda dins totas las bonas librariás !
Una pòrta d'intrada dins la lenga e la cultura occitana, una pòrta bèla qu'aquelas cronicas, a l'origina radiofonicas per ràdio Lengadòc e ràdio Lodeva, destriadas en quatre categorias: "Contes e legendas"; "Cultura occitana"; "Fèstas e jòcs"; e "O sabiatz?" Lo legeire, novelaire o assabentat de la causa occitana, i farà son pro e i trobarà sens cap de dobte son bonaür. Completadas per l'Istòria polida de Zibola premiada per lo CAÒC en 2023.