La desumanizacion e la degradacion morala de las personas causada per un poder public es quicòm que s’installa dapasset. Se comença amb d’excepcions, de discorses qu’ensajan de justificar çò d’injustificable, e fin finala aquò nos acostuma a acceptar de causas que ièr nos aurián orrificats. O avèm vist aquesta setmana amb lo ministre israelian Itamar Ben-Gvir, ja conegut per son ideologia ultranacionalista e supremacista. D’efièch, a difusat de vidèos ont umília de centenats d’activistas internacionals arrestats dins las aigas internacionalas per çò qu’èra saique un crime òrre: èran dins una flotilha umanitària que cercava d’anar en Gaza. Lo ministre se vantava de las umiliacions qu’infligissiá a de centenats de personas manotadas, agenolhadas e vengudas objèctes d’escarni public. La reaccion diplomatica internacionala es estada immediata, mas çò de pus de grèu es pas solament lo vidèo. Çò de mai de grèu es que i a un govèrn que considèra acceptable de far de propaganda politica amb l’umiliacion d’autres èssers umans.
O avertissiá lo jornalista e editorialista catalan Vicent Partal dins Vilaweb: l’umiliacion publica es pas un excès pontual, mas es una doctrina. Lo problèma es pas solament Israèl. Lo problèma es lo precedent. Lo messatge que se manda al Mond entièr quand un estat que se considèra democratic normaliza de practicas de desumanizacion del temps que considèra que tota critica es presentada coma una menaça intolerabla.
Es dins aquel contèxt qu’apareisson d’iniciativas coma la proposicion de lei Yadan, que mirava de criminalizar quina critica que foguèsse adreiçada a l’estat d’Israèl. Una lei d’aquela mena a pas la tòca de protegir del racisme o de l’òdi. Cèrca d’immunizar un govèrn de tota critica politica e morala. Cèrca de crear d’impunitat. E quand un estat elimina e criminaliza la denóncia dels abuses, çò que fa es preparar lo terren per qu’aqueles abuses contunhen.
0 commentaires