Aquò es pas un escop, dempuòi qu’arrestère de petaçar los montamametas per me consacrar cap-e-tot a l’espandiment de nòstra lenga occitana, l’ascensor social es desmargat, a de bon e a tot jamai
L’ascensor a cornissons
lire plus
La guinhada de l’IEO d’Erau
Lo Patèr dels ases
Diga ! I a un concèpte que m’aviá escapat fins ara e que descobrisse dins l’actualitat dolentosa d’aquestes darrièrs jorns. M’es un pauc coma lo Patèr dels ases
Pegomàs
Diga ! « De cercaires que cèrcan se’n tròba mas de cercaires que tròban se’n cèrca ! » Paciéncia ! Saique se ne trobarà un dins pas gaire…
Es con coma…
Diga ! Onte lo francés te dirà : « Aquel, es con coma una valisa ! », l’occitan apondrà « Non, non ! Es con coma cinquanta valisas ! »
Dever susvelhat
Diga ! O avètz fach ? Lo dever conjugal ? E ben, vos caliá pas escagassar qu’es pas pus la pena…
Enric lo quatren
Diga ! Son a desenterrar los mòrts, e pas qual que siaga : l’Enric IV que d’unes occitans li dison amistosament Enric lo nòstre. Lo lor daisse.
Tuatz-las totas…
Diga ! Ieu, sabe un conte. Un còp èra, au fin fons d’Occitania, una reba que s’espandissiá mai lèu que la rumor d’un recapte gratuit ofèrt per la Comuna als « ainats ». (Ara dison pas pus als vièlhs).
Penequet a l’ombra
Me daissère dire que lo Trump -Alan diriá lo Trompeta- s’èra fach peçugar un còp de mai a faire lo penequet, setmana passada, en plena reünion.
Reclama personalizada
Quand lo « din-dan » de la pòrta de la librariá de l’IEO me desperta dau penequet d’après dinnar, i vau totjorn, gaujós e benvolent, d’un :
– Adieussiatz !
Caça a córrer
Aqueles que me legisson o escotan regularament sabètz la tissa mieuna de me trufar, benlèu un pauc tròp sovent, dels caçaires e dels vilandreses escrologistas o esportius.