Lo Buòu de Mèsa

Quantas similitudas a las doas extremitats de l’existéncia !

Quand lo nenon s’ensaja a veire per far coneissença amb son environament, lo reire el, vei sa vista declinar e cèrca de longa sas lunetas.

Madomaisèla Ivona dau bot dau cai Augustin Descornut se pren ara per un gabian…
Nos mancava pas qu’aquò!

L’uòlh dau Buòu se pòrta luònh, plan luònh, per delà la luna, a las confinhas de l’estelum, dau costat d’una pèira que tomba, tomba…
Basta qu’amb ela, lo cèl nos tombe pas sus lo cap!