La guinhada de l’IEO d’Erau

Diga ! Amb los de Juvinhac Occitan devèm faire una intervencion dins l’escòla de la vilòta per ensajar d’i faire dintrar çò que ne deuriá logicament sortir : de bona lenga nòstra.

Diga ! Siái pas acostumat de dire de mal a l’avança mas aquí francament ma lenga de pelha me prusís. Avètz vista la composicion dau govèrn que nos farguèt lo primièr de la classa ?

Diga ! Cranes escotaires (legeires), sètz encara aquí ? Me ne vesètz rassegurat tot plen, que me quissonère per vautres, me calcinère, me rosiguère, me mangère la sang… tot lo Sant-Clame de las fèstas.

Diga ! Sètz debonorièrs o colcatards ? Segon un estudi tot çò que i a de mai seriós vòstre relòtge biologic vos pòt dire se vòstra rèire-rèire-mameta rança omo-sapiens se daissèt menar dins un bartàs per far un enfant de garrolha amb un òme de neandertal.

Diga ! Sabe pas se vos sovenètz, quand èrem pichotets, tre qu’ausissiam trinhonar las campanas lo dissabte de tantòst, corrissiam cap a las sortidas dels maridatges que los nòvis sus lo lindal de la glèisa escampavan a ponhadas de dragèias sus los badaires.

Diga ! I a pas res de bon que nos venga dau Nòrd, basta que d’agachar la nòstra Istòria, en tota objectivitat segur.

Diga ! Se trapa dins los archius departamentals d’Erau, un compés vièlh e revièlh de l’evescat de Lodeva, mitat rosigat per la ratuna, qu’un monge d’un còp èra dau nom de Joan Pèire de la Rovièira i consignèt …

Diga ! N’èrem demorat a aqueste analisi de sang que me trapèron lo colesteròl, malautiá terribla, gaireben tan redobtada coma la gota per los que coma ieu se tastan la vida a plena maissa.