Divendres 21 de març, èri al Cirdòc pels « 50 ans de las colleccions ». Fòrça mond, mai de cent personas, una capitada !

Divendres 21 de març, èri al Cirdòc pels « 50 ans de las colleccions ». Fòrça mond, mai de cent personas, una capitada !
A Colhonàs dempuèi la debuta de son mandat, lo cònsol Tòcamanetas aviá encapat de far de grandas òbras dins la comuna, per atirar los toristas !
Cardabèla voliá que lo viaducte siague ligat tanben a la literatura. Causiguèt d’evocar alara lo conte de Max Roqueta dins Verd Paradís amb un extrach de « l’autbòi de nèu ».
Carnaval es arribat ! Cada annada encara fòrça comunas lo festejan. Es un moment de daissar-anar collectiu.
Una odor de brasucada montava dins lo cèl près de las pilas tres e quatre.
Èra Cardabèla que fasiá grasilhar, sus una immensa grasilha, una centena de trochas pels obrièrs de l’obrador.
– Coquin de noms ? Ès pasmens ben nascut aicí. Deves conéisser totes aqueles mots !
Una istòria, mantun còp contada, jogada dins las associacions, cercles occitans. A l’origina es Renat Seguin que la faguèt.
– Non, gaita aquel arbre traucat en naut de la montanha, serem a l’abric, e puèi…
Avètz ausit aquela frasa mai d’un còp, non ?
Del temps de ma grand la bòrnia, vivián de galinas e de gals amb de dents e òc amb de dents ! Vivián plan amb las autras bèstias.
Resumit : Cada nuèch lo pilar dos del viaducte es destruch pel Drac. Cardabèla emplega sos poders magics…