Mescladís de Bobí lo contejaire

Manjaplan diguèt a Batiston :
« Sabes Batiston, fasèm lo carnaval cada annada mai o mens al mes de febrièr abans lo Dimars Gras. De còps o faguèrem après…

Dempuèi la debuta de l’annada de 2026, Batiston èra de marrida umor ! Lo temps probable ? Non èra un autre problèma que lo preocupava.

La pluèja e lo vent ! lo Marinàs engana pas. Es cargat d’odors… plega las brancas dels olivièrs e blanquís la campanha d’aqueles fulhams malmenats.

De provèrbis sus la metèo n’i a ! Mas anam trabalhar a partir d’un tèxte mandat per Marisa Roux Boisgontier.

« Es lo ciprès quilhat, la Corbièra salada, es lo vilatge mòrt la tèrra abandonada…Vos vau parlar d’un païs que vòl viure… ». Polida cançon de las annadas setantas del Claudi Marti.

Volètz de pluèja ? N’avèm agut dins Erau e sus Cevenas !
Ara manca pas d’aiga ! Aquò’s plan per la vida vidanta, la natura, lo païs, non ?

I a pas solament l’informatica e l’intelligéncia artificiala per passar de temps o per s’amusar!
Avèm las cartas.

L’ivèrn, aquò’s la sason de las sopas ; los aliments cauds son plan apreciats. La sopa es apareguda fa un brieu dins l’istòria de l’umanitat

Es lo títol d’un libre en occitan. Lo primièr libre qu’ai legit dins aquela lenga.
Mas es sustot lo primièr libre de Maria Roanet.

En 1919, Monsur Martin èra d’aquel temps, lo regent de l’escòla d’aquel vilatge del Larzac. De retorn de la guèrra de 14/18 èra tornat dins l’escòla del vilatge. Èra conegut per èsser sevèr, mas just !.