Sabi pas se lo monde va cambiar de basa, mas çò segur es que cambiam de biais d’utilizacion de la moneda. Es gaireben un cant preistoric d’interpretar lo « Quant te costèron los esclòps ? Cinc sòus de batas, cinc sòus de fèrre, cinc sòus de tachetas, cinc sòusde corrèja, cinc sòus de lenheta……». En un mot, èran pas balhats los esclòps del papeta e de la mameta.
Aqueles tres meses passats, avèm agut l’escasença de seguir en Carcassés unas creacions teatralas occitanas (e, es utile de precisar, en occitan o per lo mens, majoritàriament).
Mancava pas mai qu’aquela : ara, los gats vòlon governar lo monde. Son aquí a faire pata de velós, a faire mina de perseguir mirgas, a dormir son sadol sul fautuèlh, a panar un talhon de salsissòt, a s’anar crincar sus un tet o sus un arbre, mas de fait an un idèia pel cap : governar lo monde.
Aqueste còp, ma cronica serà pedagogica. M’adreçarai a totas las e totes los que contan istòrias, vertadièras o pas, aqueles contes e racontes que començan per : Un còp èra,… Las bonas istòrias an totjorn una (bona) fin e sèm dins l’obligacion legala e per rapòrt a la tranmission d’un saber cultural immaterial de clavar per « E cric e crac… ».
La setmana passada, se tenguèt a Carcassona un procès sus una istòria de vesinatge dins un escart de la vila : un vesin suportava pas Saturnin, lo pol del coble de l’ostal d’a costat. Disiá que l’empachava de dormir la nuèit.
Aquel afar de retirada, avèm pas acabat de n’ausir parlar, d’autant mai que mai nos ba explican, mens lo comprenèm e que d’unes elements complican a l’encòp la situacion e nòstre entendament.
Atal, lo cònsol de Rodés a decidit de portar un còp fatal a la manifestacion bèla occitana organizada dins sa vila : l’Estivada. Es pas vertadièrament una suspresa que, dempuèi quauque temps, semblava plan que la Comuna sosteniá lo rendètz-vos coma la còrda sosten lo penjat.
Aquí qu’al calendièr chinés, cunhada entre una annada del Tigre e una annada del Dragon (catalan ?), ven de començar l’annada del Lapin (los que vòlon legir conilh an mon autorizacion entièra).
Vos cal pas comptar sus ieu per vos balhar explicas astrologicas e zodiacalas per saber perque començan pas l’annada lo primièr de l’an (o lo primièr d’abril per faire galejadas).
Lo president Lula a pas mancat de convidar lo vièlh cap autoctòne Raoni per son intronizacion. De mai, ven de nomenar una militanta dels dreits dels pòbles autoctònes a un ministèri tot nòu dels pòbles indigènis. Es pas l’òbra que va mancar a la deputada federala, filha del pòble Guajajara-Tentehar dins lo Nòrd-Este. Fins ara, Sonia Guajajara (utiliza lo nom de son pòble coma nom d’ostal) èra la coordinatritz de l’Articulacion dels pòbles indigènis de Brasil. Es la primièra indigèna nomenada a un tal pòste de ministre.
Brave monde, vaquí lo primièr Papieròt del dijòus de l’an. Un Papieròt qu’a perdut son adjectiu geografic de menerbés aprèp l’arrèst de publicacion de l’ebdomadari La Semaine du Minervois a la fin de decembre. Esperam que trapen una solucion per se relançar. Doncas, en aquesta debuta de 2023, lo Papieròt passa en version radiofonica e setmanièra sus Ràdio-Lenga d’Òc-Aude e Ràdio-Lenga d’Òc-Erau e pareisserà tanben dins loJornalet per parlar coma de costuma de tot e, tanben, de res.