Papieròt del dijòus

Mai furgam dins lo barral de Diogènes, mai trapam unas formulas que marcan sa coneissença fina de la societat de son temps

La causida d’un pichon nom es d’una importància capitala pel camin de vida del nenet que ven de nàisser. De còps, tot se va apariar ; d’autres còps, caldrà a la novèla nascuda o al novèl nascut viure en oposicion amb lo pichon nom reçauput.

Avertiment: Los trabalhs de recèrca (que ne vos diguèrem un mot un còp passat) dins lo laboratòri semiologic de l’Universitat de Plantacaulet portèron mai que mai sus las dimensions verbialas del corpús linguistic, sens prene en compte lo verbiatge e las interferéncias de l’adverbiabilitat.

Ven de paréisser lo libre « La diversité pour survivre … au réchauffement climatique et au refroidissement culturel » de Dàvid Grosclaude, a las edicions de l’ADEO (Associacion pel Desvolopament de l’Escrit Occitan).

Recampada al Brasil, la Convencion sus la conservacion de las espècias migratriças a rajustat un quarantenat de bèstias a la tièra dels animals protegits

Lo filosòf Diogèni es conegut per aver viscut dins un barral. Mas, per la vertat vertadièra istorica, cal tornar als premicis de l’afar.

L’esperit a leugièrament fosforat dempuèi la publicacion de nòstres trabalhs precedents. E lo trabalh incommensurable contunha amb aquesta novèla tièra.

Sabi plan que trefosissètz per saupre la fin del raconte. Me desencusi, mas Jornalet a pas encara tornat inventar lo fulheton quotidian, coma al temps d’Alexandre Dumàs, Onorat de Balzac, Juli Vèrne o Maurici Leblanc…

Avèm daissada nòstra formigueta-eroïna a cima d’Alaric davant lo cabanòt de la Maire dels Vents e la tornam trapar al pè de la paret d’una fortalesa reiala del país catar: Queribús (benlèu que i anèt en autobús) o Pèirapertusa…