Papieròt del dijòus

Se pausar questions te pòt prene plan de temps, mai que mai quand sabes pas la responsa… Aquò te pòt tafurar quauquas minutas, una jornada o per tota la vida.

Aprèp l’entomologia e l’ornitologia, s’aquò vos desrenga pas, me vau ensajar a l’ictiologia.

Passejada sens cap ni centena dins l’actualitat que te permet de passar atal-atal dels grands problèmas mondials a las pichonas bisbilhas localas!

Lo sindròme de l’ors

Noirits de cultura populara occitana e de tradicion orala, lo personatge de Joan de l’Ors nos es familhièr. La question de se pausar es sul transpòrt possible del raconte als Estats-Units mercé als orsalhièrs partits d’Arièja amb lors companhons.

Per èsser reconegut mondialament coma occitan, pensi que val mai èsser entomologista coma lo Joan-Enric Casimir (globi-bolgà?) Fabre que poèta o cronicaire.

Vos faguèri ja una cronica sus la situacion a Carcassona a la debuta d’abril ont l’arribada de l’extrèma-dreita a la Comuna èra ja prometèira de braves embolhs. La realitat confirma las crentas

La polemica suls castèls catars venguts fortalesas reialas capecianas a fait parlar sens prene un ample grand. S’acapriciar sus aquela polemica seriá pas pèrdre de vista l’essencial?

Vaquí unas entamas possiblas per unas novèlas o unes romans de ficcion que demòran d’escriure quasiment de la a a l’isèda!

Dins los pichons noms mai espandit, se trapa lo de Joan. Alara, quand un Joan arriba, òm es en dreit de se demandar «Mas qual pòt èsser lo Joan qu’arriba?»: Joan-barrutla, Joan-Batista, Joan-Batiston, Joan-Caga-blanc, Joan-Caça, Joan-Cèrca-la-paur,…

Una ustra amb una pèrla sap pas s’es embarrassada o rica!