Dins los dotze ans de vida de Jornalet avèm remarcat que l’occitan a totjorn una plaça dins lo Mond, e que lo Mond vist, comprés e explicat a la faiçon occitana, es legit cada jorn per mai d’un milièr de personas, que quitament daissan de comentaris e crèan de debats mai o mens interessants.
Aqueste dissabte, nòstre brave cronicaire Andriu de Gavaudan nos remembrava cossí l’estat francés pèrd de ciutadans letruts e competents que quitan “lo paradís exagonal” perque i “rescontran un pauc pertot un racisme amagat o, de mai en mai, un racisme assumit e sovent agressiu”.
“La lenga es tostemps estada companha de l’Empèri”, çò assegurèt al sègle XV l’autor de la primièra gramatica castelhana. De fach, las poténcias colonizairas o sabián plan: la colonizacion lingüistica assegura ben la somission a lor empèri.
Era Television de Catalonha (TV3) emetec eth 2 d’abriu passat un documentari entitolat Qui aucic a Cachou sus er ahèr dera mòrt d’aqueth ors en Aran hè quate ans.
Amb respècte e admiracion, e sustot amb amor, volèm dins aqueste editorial rendre omenatge a la vida e al legat d’Aureli Argemí, que nos ven de quitar coma o raportàvem dimècres.
Lo 31 de març de 2012, nasquèt Jornalet. Fasiá de temps que lo preparàvem e decidiguèrem aquela data per lo far espelir al moment de la granda manifestacion per la lenga occitana que se teniá a Tolosa. Dotze ans son ja passats e sèm encara aicí.
Lo Collectiu Occitan reclama una granda manifestacion per l’occitan, çò publicàvem dimècres passat. Lo collectiu qu’amassa un desenat de movements occitanistas concluguèt a Montsegur que caliá reünir los esfòrces e organizar tornarmai una granda mobilizacion per la lenga.
Ongan i aurà Estivada. O raportàvem amb jòia dimars passat. La còla de l’associacion La Gardarem es a organizar la Nòv’Estivada
Divendres que ven, serem lo 8 de març, una data ligada a la memòria istorica de las femnas obrièras e venguda un simbòl de las revendicacions feministas.
La commemoracion del 780n anniversari de la tragèdia de Montsegur, que se tendrà lo 16 de març venent, ofrís una oportunitat unica de perpensar sus l’unitat de l’occitanisme e començar de trabalhar devèrs un movement transversal qu’amasse totes aqueles que partejam l’idèa de voler viure e decidir al país e d’i viure en lenga occitana.