Un blòg per dire, mostrar, convidar lo mond tot a partejar un pauc dels nòstres camins d’Occitània, mercé lo rebaladís menat per lo trentenat d’associacions sòcias de l’IEO, aquí en tèrra d’Erau.
Aqueste diluns, 4 de novembre, Marselha aculhís una nòva escòla, una calandreta que dobrís sas pòrtas per somondre als enfants marselheses un ensenhament immersiu en occitan
Totes aquestes jorns, la vida animala americana es omnipresenta. Tre qu’òm dobrís tele o ràdio ausissèm o un rit (o guit) o una kamela. La rièja s’en chauta del tot e prepausa:
La Davalada, qu’es aquò ?La Davalada est le nom occitan de l’automne – Martror est la fête des morts occitane
Collòqui euroregional dels espacis catalans e occitans
Se sap pas se del temps de Nadal, una cançon tradicionala del pòble milapatas es: La camba me fa mal!
Diga ! I aguèsse campairòls per lo país, en plena garriga, aquò se saupriá. E pensatz ben que seriái pas aquí a ne parlar obèrtament a la ràdio o a far l’article sus lo net.
Longa secada, longa banhada !
E… RAU!!
Dau Sauvatjòt Sèrgi Carles a las Salvatjonas, un pecic de teatre Galejaire e XIII dessèrts per ben empassar tot aquò.
Servatz las datas.
Martror, la fèsta dels mòrts, une deambulacion luminosa e festiva a Sant Ipo, lo 8 !
Participatz als preparatius a l’entorn d’un cafè òc lo 5.
Lo terrador espepissat a la lópia per Émile Gelly, Hubert Nicolas e Jean-Luc Pottier,