Un blòg per dire, mostrar, convidar lo mond tot a partejar un pauc dels nòstres camins d’Occitània, mercé lo rebaladís menat per lo trentenat d’associacions sòcias de l’IEO, aquí en tèrra d’Erau.
Conversacion captada a l’asard d’una passejada :
Sus un banc, se daurant als darrièrs (?) rais del solelh d’auton, tres òmes d’atge madur, avian una conversacion a quita-pren, coma se ditz, sus la religion.
Diga ! D’unes ben pensaires, lo mond n’es comol, nos dison ara que devèm pas pus emplegar lo mot negre. Aquí sèm plan embarrassats, nautres occitans, un còp de mai daissats de caire per lo progès.
A l’apèl dau Collectiu occitan de recampaments se tenguèron davant FR3 a Montpelhièr e a Tolosa aqueste dimècres 23 de novembre.
Midi Libre ne fa lo rebat per lo Clapàs.
Fòto M. e P. Lapierre
Encara que siá del sud, lo vent es plan fresquet aqueste matin coma la rièja que seguís.
Los mots trachats de l’Uc Jourde.
Seguissètz la flècha.
E la solucion de la grasilha precedenta.
Lo Nadal occitan dels Vissonèls, concèrt de la corala de Sant Guilhem, aperitiu e repais partejat, balèti amb Tindarèl.
Taulièr de l’IEO, libres e macarelada.
Lo dimenge 4 de decembre, Nadalenca farà son tradicional concèrt de l’avent a partir de 5oras.
al programe : de cants tirats de son espectacle venent encara en preparacion (resisténcias II: lo temps de las amors) e de cants de Nadal, puèi una exposicion comentada sus la poesia amorosa occitana e la tantossada s’acabarà per una conferéncia amb Miquèla Stenta.
(l’ensem serà en occitan et en francés)
Sant Michèl de Chaiòu – dimenge 23 de julhet au dimenge 30 de julhet 2023
Avís a aquelei qu’an pas encar respondut…
Lo responsable dau centre es consent de prolongar lo delai de respònsa fins qu’au 1 de decembre.
Du Soleil en hiver !
La Calabre s’invite dans les hauts cantons.
Avec Paolo Napoli, Rocco Adduci, Antonio Arvia, Pino Salamone, Daniele Adduci, Francesco Rosa, Tonino Cavallo ❤️ réservez dès que possible : STAGES de chant, danse, tambourin, accordéon, lire calabraise, zampogna.
L’autre còp, prenguèri lo tren e me sentiguèri un pauc coma un extra-terrèstre. D’en primièr, pas d’agents SNCF : solament de securitat. Lo guichet es pas dobèrt de longa : las bilhetas, cal passar per unas maquinas emmascadas. Me setèri. A mon entorn, caduna e cadun, siá trabalhava sus sa tauleta, siá fasiá desfilar informacions o te-sabi-pas-qué suls telefonilhets sens un agach pel païsatge.