Papieròt Menerbés

La polemica suls castèls catars venguts fortalesas reialas capecianas a fait parlar sens prene un ample grand. S’acapriciar sus aquela polemica seriá pas pèrdre de vista l’essencial?

Vaquí unas entamas possiblas per unas novèlas o unes romans de ficcion que demòran d’escriure quasiment de la a a l’isèda!

Dins los pichons noms mai espandit, se trapa lo de Joan. Alara, quand un Joan arriba, òm es en dreit de se demandar «Mas qual pòt èsser lo Joan qu’arriba?»: Joan-barrutla, Joan-Batista, Joan-Batiston, Joan-Caga-blanc, Joan-Caça, Joan-Cèrca-la-paur,…

Una ustra amb una pèrla sap pas s’es embarrassada o rica!

Escritas a la tinta linfatica! Ê òc, dins nòstres estudis menimoses de l’òbra del filosòf Diogènes, avèm trapat a la Mediatèca Centrala de Cantacocut unes de sos manescrits sus pergamin recopiats per un escribe occitan

En seguida de ma cronica suls aborigèns d’Australia lo Marc Rossèl m’escriguèt un brave corrièr, que vos someti, per pausar la question de la necessitat d’un dreamtime occitan.

Lo saber popular, rapòrt al temps que fa e que farà, es d’una granda espandida e permet d’estimar un fum de situacions. Pòt quitament ajudar a faire prediccions d’una precision que despassa lo saber dels meteorològues patentats que pòdon patir de la patanteina!

un pauc d’istòria, una mòstra, una antologia, un poèma…
Los aborigèns australians son los primièrs umans coneguts per aver poblat la part continentala d’Austràlia e l’illa de Tasmania. Constituisson, amb los illencs de l’estreit de Torres, la populacion autoctòna d’aqueste estat d’Oceania.

Los departaments, aquò’s un aquesit de la Revolucion francesa. Se sap de l’idèia d’un que voliá metre un quadrilhatge de departaments carrats sul territòri francés.

Contunham nòstra quista valerosa sus la trascendéncia e la (im)pertinéncia qu’implica per caduna e cadun lo pichon nom que se trapa sus sas pèças d’identitat. E lo pichon nom, lo vos cal gardar qu’es una vertadièra galèra per ne poder cambiar!