Papieròt Menerbés

En seguida de ma cronica suls aborigèns d’Australia lo Marc Rossèl m’escriguèt un brave corrièr, que vos someti, per pausar la question de la necessitat d’un dreamtime occitan.

Lo saber popular, rapòrt al temps que fa e que farà, es d’una granda espandida e permet d’estimar un fum de situacions. Pòt quitament ajudar a faire prediccions d’una precision que despassa lo saber dels meteorològues patentats que pòdon patir de la patanteina!

un pauc d’istòria, una mòstra, una antologia, un poèma…
Los aborigèns australians son los primièrs umans coneguts per aver poblat la part continentala d’Austràlia e l’illa de Tasmania. Constituisson, amb los illencs de l’estreit de Torres, la populacion autoctòna d’aqueste estat d’Oceania.

Los departaments, aquò’s un aquesit de la Revolucion francesa. Se sap de l’idèia d’un que voliá metre un quadrilhatge de departaments carrats sul territòri francés.

Contunham nòstra quista valerosa sus la trascendéncia e la (im)pertinéncia qu’implica per caduna e cadun lo pichon nom que se trapa sus sas pèças d’identitat. E lo pichon nom, lo vos cal gardar qu’es una vertadièra galèra per ne poder cambiar!

Cada arbre a sa personalitat plan establida e son ròtle de jogar dins la societat silvèstra e umana. A nosaus de los protegir per contunhar lo dialògue necessari entre los umans e la Natura.

Mai furgam dins lo barral de Diogènes, mai trapam unas formulas que marcan sa coneissença fina de la societat de son temps

La causida d’un pichon nom es d’una importància capitala pel camin de vida del nenet que ven de nàisser. De còps, tot se va apariar ; d’autres còps, caldrà a la novèla nascuda o al novèl nascut viure en oposicion amb lo pichon nom reçauput.

Avertiment: Los trabalhs de recèrca (que ne vos diguèrem un mot un còp passat) dins lo laboratòri semiologic de l’Universitat de Plantacaulet portèron mai que mai sus las dimensions verbialas del corpús linguistic, sens prene en compte lo verbiatge e las interferéncias de l’adverbiabilitat.

Ven de paréisser lo libre « La diversité pour survivre … au réchauffement climatique et au refroidissement culturel » de Dàvid Grosclaude, a las edicions de l’ADEO (Associacion pel Desvolopament de l’Escrit Occitan).