Se sarra l'ora, la bona, de se retrobar. La còla dau Buòu tota es a faire los emperaus dins sos negafòls per nos recebre polidament dins l'espèra d'una pèsca de las bonas que, a l'IEO34, i a mai de manjaires de peisses que de carnifalhas. Rai. E coma disiá l'autre e... rai!!
Dins l'espèra despacienta que n'avètz, trobaretz aquí de qué vos ajudar a tugar lo temps, noirir vòstra curiositat. De novèlas de l'IEO federal amb los Ressons dau mes en collaboracion amb Lo Monde, aqueste còp. (Per eles èra pas maissanta, la pèsca!); de grasilhas novèlas de l'Emilia que sèm a la debuta dau mes; las cronicas e un fum de sortidas de las cranas que nos menaràn a Mai que Mai. (Ne cau aprofechar, los ases son de sortida!)
Las inscripcions a la 52a EOE son dobertas !
Data limita : 29/07/2026.
Mèfi ! Las plaças en cambras internat al licèu son limitadas.
Per tota inscripcion abans lo 30 de junh, 5 % sus la setmana en pension complèta (albergament + restauracion + pedagogia) !
Vos prepausam de nos acompanhar dins una escorreguda dins las piadas dau doctor Max Roqueta, cap au mas de l'Estanhòl, encastre de la novèla Cendres mòrtas.
Lo divendres 12 de junh a partir de 10 oras.
Paregut en 1988, es lo segond grand recuèlh de Max Rouquette après los sòmis de la nuòch, recampa de poèmas escriches après la guèrra. S'i retròba l'inspiracion lunara posada a cò de Lorca, mas tanben l'omnipreséncia del sòmi e de la nuòch.
Projeccion dins l'encastre dau cafè òc de Pompinhan en preséncia dau realizator Guilhem Brouillet.
Dimenge 14 de junh, 17h, sala au planpè de la comuna.
un pauc d’istòria, una mòstra, una antologia, un poèma...
Los aborigèns australians son los primièrs umans coneguts per aver poblat la part continentala d'Austràlia e l'illa de Tasmania. Constituisson, amb los illencs de l'estreit de Torres, la populacion autoctòna d'aqueste estat d'Oceania.
La mòrt d’Edgar Morin, lo 29 de mai passat a l’edat de 104 ans, marca la desaparicion d’un dels grands intellectuals europèus del sègle XX e del començament del sègle XXI.
Sèm en Lemosin dins la vila de Briva, Briva la Galharda. Aquela annada de 1906, vei la vòta (la fête patronale) agantar son plen. E es dobla : se festejan Sant Antòni o Sant Martin o los dos !
Mila desencusas per avança a aqueles que van faire la bèba, en recebent aqueste mèl, i a benlèu quicòm que nos a escapat. Basta d'o dire e jamai pus ausiretz parlar de nautres.
