Lo Blòg

Un blòg per dire, mostrar, convidar lo mond tot a partejar un pauc dels nòstres camins d’Occitània, mercé lo rebaladís menat per lo trentenat d’associacions sòcias de l’IEO, aquí en tèrra d’Erau.

La rièja del Jaumet N°140

La rièja del Jaumet N°140

Bonjorn
Me cresiái uòi mas èra ja deman. Aquel cambiament d’ora, me cal totjorn un parelh de jorns per l’encapar dins ma clòsca. Ça que la espèri que la rièja arribarà coma cal.

lire plus
Passatz encara pel prat ?

Passatz encara pel prat ?

Vos l’aviái promés lo còp passat (cronica del 2/3/23) : vaqui doncas unas novèlas proposicions per acabar las sesilhas de conte d’un biais mai dobèrt e mai modèrne, tot en demorant fisèl a las rasigas prigondas de l’èime occitan dempuèi lo fin fons de las baumas de Las Caus.

lire plus
Doça França

Doça França

“Doça França, car país de mon enfança breçada de tendra inchalhença “… aital cantava Charles Trenet dins las annadas d’aprèp la guèrra.
L’inchalhença, privilègi de l’enfança, me demandi se, de còps, ne’n caldriá pas apondre un pauquet dins aquel mond que nos estofa… o almens un pauc mai de leugieretat… enfin… es çò que me demandi…

lire plus
ISTÒRIA DE CAPBORD

ISTÒRIA DE CAPBORD

S’avèm besonh de dintrar a l’espital per se far enlevar quicòm que seriá de tròp, i cal dintrar linde coma un sòu nòu, esperant ne tornar sortir sens qualque malautiá « nosocomiala »…

lire plus

La Botiga

La botiga d’Erau vos aculhís a Besièrs mas vos prepausam çaquelà un escapolon de publicacions de crompar sus nòstra botiga en linha. Fasètz caufar la carta !

Las Edicions E…rau !!

Despuòi 2020, l’IEO d’Erau esperlonga lo prètzfach bèl d’edicion menat per lo paure nòstre IEO Lengadòc que fusionèt amb l’IEO Miègjorn Pirenèus per far espelir l’IEO Occitania Pirenèus Mediterranèa.

Antau se perseguís una politica editoriala de las bèlas que participa a la difusion de la lenga e de la cultura occitana.

Autoras e autors variats, tematicas pro divèrsas (romans sus fons istoric, contes, ficcions, romans policièrs, poësias, estudis…) los quatre a cinc libres annadièrs porgisson als legeires d’Òc de qué los congostar.